วันนี้คุณแม่จัดของในห้องน้ำใหม่ และพบมดจำนวนมากที่มาจากไหนก็ไม่รู้ แม่บอกว่าอาจจะอยู่ในเครื่องซักผ้า (?)
ป๊าเลยเข้ามาฉีดไบกอนซะเข้าห้องน้ำไม่ได้ไปหลายชั่วโมง - - เข้าไปอีกที จะแปรงฟัน (ตอนเที่ยง?)
ข้างในห้องน้ำ มีมดนับพันตัว นอนไร้สติอยู่ อย่างกับพึงเจอคลื่นสึนามิ … สมน้ำหน้า ดันเข้ามาอยู่ในเครื่องซักผ้า
ผมมองลงไปใต้อ่างล้างมือ แมงมุมตัวหนึ่งนอนสงบอยู่ …
ตอนแรกก็คิดว่ามันคงคายแล้ว แต่ขาของมันที่ชี้ขึ้นฟ้านั้นกำลังขยับอยู่น้อยๆ
ราวกับตะเกียกตะกายไขว่คล้าที่จะมีลมหายใจอยู่ให้ได้
มันพยายามอยู่นานทีเดียว ในที่สุดมันก็สามารถ พลิกตัวกลับลงไปได้สำเร็จ
แต่… ก็ดูเหมือนมันจะหมดหนทางที่จะทำอะไรต่อ มันนิ่งอยู่นาน
ผมก็มองมันอยู่นานเหมือนกัน
มันยกขาหน้าอันสั่นเทาขึ้นช้าๆ ค่อยๆก้าวไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก
มันยกค้างอยู่อย่างนั้น แล้วก็ปล่อยตกลงมา
ความพยายามครั้งนี้ของมันไม่สำเร็จ
ในที่สุดมันก็หยุดเคลื่อนไหว ……
…..นาน นานมาก นานเกินไป
มันตายแล้ว ….
ความรู้สึกประหลาดๆ เกินขึ้นในใจ
ผมหันหลังไปมองมดนับร้อยที่นอนสิ้นลมหายใจอยู่เบื้องหลัง
พวกแกไม่ผิดสักนิด ไม่ผิดเลย ทุกๆตัวในห้องนี้ ….. มีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอยู่
ในเมื่อมนุษย์อย่างพวกเรายังรักตัวกลัวตาย
ประสาอะไรกับเดรัจฉานอย่างพวกมัน
พวกเราไม่ใช่เจ้าของโลกใบนี้
ไม่ได้เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆ เพียงเพราะมีสมองชาญฉลาด
ไอ้มดพวกนี้ก็ไม่ผิดเลยสักนิด พวกเราต่างหากที่รุกล้ำอาณาเขตของมัน
ขอโทษนะ ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้นหรอก ขอโทษจริงๆ
ผมมองไปที่แมงมุมตัวนั้น มันยังนิ่งอยู่ในท่าเดิม
สงบนิ่ง ไม่เคลื่อนไหว
ผมเพิ่งสังเกตว่ามันเป็นแมงมุมที่ตัวใหญ่มากทีเดียว
ผมปล่อยมันไว้อย่างนั้น แล้วหันไปแปรงฟันต่อ …..
.
.
“ ไม่เกี่ยวกับเรื่อง แต่อยากพูดในฐานะตัวแทนของสิ่งมีชีวิตที่พูดภาษา “มนุษย์” ไม่ได้ (ไหนๆ เรื่องนี้ก็มีสุนัขแล้ว)
คุณไม่ใช่เจ้าของโลกใบนี้ ไม่ได้เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆ แค่เพราะคุณมีสองเท้าไว้ยืน
สองมือไว้จับของคุณ ไม่มีสิทธิ์ทำร้ายพวกเขา โดยการจับพวกเจาใส่กระสอบและทุบด้วยเหล็กจนตาย
หรือเอาสายไปรัดคอเขาจนตาย
มันไม่สนุกแน่ ถ้าคุณคือคนที่อยู่ในกระสอบ หรือถูกรัดคอแทนพวกเขา
กรรมอาจตามหาคุณช้าไปหน่อย แต่มันจะเจอคุณแน่ … สักวัน “
- ข้าเจ้า ผู้เป็นเจ้าของสุนัขสีดำ -
* จากหนังสือ เดนตาย ชื่อนี้ผียังกลัว by ข้าเจ้า
Tools 
